Diagnose-aanpak

Storing zonder foutcode: zo pak je de diagnose aan

Een storing zonder foutcode is geen reden om te stoppen. Controleer eerst of je echt geen codes hebt in alle relevante modules, verifieer de klacht en meet onder dezelfde omstandigheden als waarin het probleem optreedt. Vaak zit het probleem in een slechte verbinding, een mechanische oorzaak of iets dat de computer niet als fout ziet.

Dit artikel past in het storingsdiagnose stappenplan. Daar gaat het om de hele route van klacht tot bevestiging. Hier lees je wat je doet als het uitlezen niets bruikbaars oplevert, zodat je niet stilvalt bij een leeg scherm.

In het kort

  1. Controleer of je echt geen codes hebt.
  2. Verifieer de klacht en de omstandigheden.
  3. Kijk naar live data en relatieve waarden.
  4. Meet onder de omstandigheden van de klacht.
  5. Denk aan oorzaken die vaak geen code zetten.
  6. Bevestig de oorzaak en leg alles vast.

Geen foutcode betekent niet: geen probleem

De computer in de auto zet alleen een foutcode als hij een afwijking ziet volgens zijn eigen grenzen. Een klacht die de bestuurder duidelijk merkt, valt daar niet altijd onder. Denk aan een hapering die net binnen de grenzen blijft, een mechanisch geluid, of een probleem dat alleen onder belasting optreedt.

Zonder bruikbare code begin je niet bij een onderdeel, maar bij de klacht. Wat merkt de klant precies, wanneer gebeurt het, en kun jij het zelf zien of voelen? Pas daarna meet je gericht. Onderdelen vervangen zonder die stap kost tijd en lost de klacht vaak niet op.

Controleer of je echt geen codes hebt

Voordat je concludeert dat er geen foutcode is, controleer je een paar dingen.

  • Lees niet alleen de motorcomputer uit. Kijk ook in andere modules die bij de klacht horen, zoals ABS, transmissie of carrosserie, afhankelijk van wat de klant merkt.
  • Kijk naar opgeslagen én pending codes. Een pending code is nog niet definitief, maar kan al wel een richting geven.
  • Vraag of er recent codes zijn gewist, bij jullie of ergens anders. Een gewiste code verdwijnt, de klacht niet.
  • Let op communicatiefouten. Als je een module niet kunt bereiken, zie je daar geen bruikbare codes van. Noteer welke modules je wel en niet hebt kunnen uitlezen.

Komt er later alsnog een code tevoorschijn, schrijf die dan op met de omstandigheden erbij. Dan weet je of hij past bij de klacht.

Verifieer de klacht en de omstandigheden

Zonder foutcode is de klachtomschrijving je belangrijkste startpunt. Vraag wat de klant precies merkt, wanneer het gebeurt, hoe vaak, en onder welke omstandigheden. Hoe je dat doet, lees je in klacht uitvragen.

Probeer daarna de klacht zelf na te bootsen. Lukt dat niet meteen, schrijf dan op wat je wel hebt geprobeerd: koude of warme motor, belading, weer, snelheid of toerental. Een klacht die af en toe optreedt, vraagt vaak meer geduld. Meer daarover staat in intermitterende storing in de auto.

Een algemeen voorbeeld, geen echte werkplaatscase. De klant zegt: "Hij trekt niet door, maar er brandt geen lampje." Na doorvragen blijkt: alleen bij optrekken met een warme motor, op een helling, met een beladen auto. Geen melding op het display. Met die omschrijving weet je wanneer je moet testen, ook zonder code.

Live data en relatieve waarden

Zonder foutcode kijk je naar live data die bij de klacht hoort. Vergelijk waarden met elkaar en met wat je verwacht bij die omstandigheden, in plaats van alleen naar één getal te staren.

Voorbeelden van wat je kunt vergelijken (algemeen, geen specificaties):

  • sensoren die hetzelfde zouden moeten aangeven, maar uiteenlopen;
  • een signaal dat onder belasting ineens anders reageert dan stationair;
  • waarden die alleen afwijken op het moment van de klacht.

Neem live data op tijdens een proefrit of een test in de werkplaats, als je tester dat kan. Kies alleen de waarden die bij de klacht passen. Hoe minder kanalen je tegelijk opneemt, hoe bruikbaarder de opname meestal is. Noteer bij elke meting de omstandigheden: temperatuur, belasting, toerental of snelheid. Zonder die context zegt een schermafbeelding later weinig.

Meet onder de omstandigheden van de klacht

Een storing zonder foutcode zie je vaak alleen onder de juiste belasting, temperatuur of vochtigheid. Meet dus niet alleen stationair met een warme motor als de klacht bij koude start of onder trek optreedt.

Denk aan:

  • koude of warme motor;
  • vocht of regen, als de klacht dan optreedt;
  • belading, aanhanger of helling;
  • optrekken, constante snelheid of afremmen.

Onder belasting kan een spanningsval zichtbaar worden die stationair niet opvalt. Meet dan met de verbruikers of de belasting erbij die bij de klacht past. Verzin geen grenswaarden: volg de gegevens van de fabrikant of je meetapparatuur, en schrijf op wat je ziet bij welke belasting.

Lukt het niet om de klacht te reproduceren, stop dan niet zonder notitie. Schrijf op wat je hebt geprobeerd. Dan weet jij of een collega later waar je al bent geweest.

Oorzaken die vaak geen code zetten

Sommige problemen zetten (nog) geen bruikbare foutcode, of doen dat pas laat. Dat is geen vaste regel, maar het komt vaak genoeg voor om er rekening mee te houden.

  • Slechte verbinding: een stekker, massa of bedrading die onder trilling, warmte of vocht haperen. De computer ziet soms niets, of alleen af en toe iets.
  • Mechanisch: een geluid, een trilling, een slippende koppeling of iets dat buiten de sensoren om speelt.
  • Brandstofkwaliteit of luchtlek: een probleem dat de mengselsensoren nog binnen grenzen houden, terwijl de bestuurder wel iets merkt.
  • Net binnen de grenzen: een afwijking die de computer tolereert, maar die onder specifieke omstandigheden wél een klacht geeft.

Gebruik deze lijst als richting, niet als checklist om onderdelen te vervangen. Vervang pas iets als je de klacht kunt opwekken en met een meting of test kunt laten verdwijnen.

Bevestig en leg vast

Heb je een vermoedelijke oorzaak, bevestig die dan voordat je onderdelen definitief vervangt. Herhaal de test onder dezelfde omstandigheden als de klacht. Laat de klacht verdwijnen met je ingreep, en bij voorkeur weer terugkomen als je de oorzaak tijdelijk terugzet, als dat veilig en zinvol is. Zo weet je dat je de echte oorzaak hebt, en niet iets dat toevallig tegelijk verdween.

Leg daarna vast:

  • de klacht in de woorden van de klant;
  • welke modules je hebt uitgelezen en of er codes, pending codes of communicatiefouten waren;
  • de omstandigheden en de metingen, met wat wél en niet de oorzaak bleek;
  • wat je hebt vervangen of gerepareerd, en hoe je hebt bevestigd.

Op de werkbon staat meestal een samenvatting van het werk. Details zoals meetwaarden, volgorde van stappen en wat níet de oorzaak bleek, staan er niet altijd bij. Meer daarover lees je in papieren werkbon of digitaal diagnoselogboek.

In Carozo leg je per voertuig de klacht, de foutcodes, de metingen, foto's en rapporten vast. Tijdens de diagnose houd je zo overzicht over wat je al weet en hebt geprobeerd. Komt de auto terug, dan lees je bij het voertuig terug wat er eerder is gedaan. Meer over wat dat oplevert staat in diagnosekennis vasthouden in de werkplaats.

Tot slot

Een storing zonder foutcode vraagt om dezelfde discipline als een storing mét code, alleen begin je bij de klacht en de omstandigheden in plaats van bij een code. Controleer of je echt niets hebt gemist bij het uitlezen, boots de klacht na, meet op het juiste moment en bevestig pas daarna. Wat je vastlegt, helpt je nu én als de auto later terugkomt.

Klacht en diagnose op één plek, ook zonder foutcode?

Leg klacht, foutcodes, metingen en foto’s per voertuig vast in Carozo. Probeer het met een gratis proefperiode van 14 dagen.

Start je gratis proefperiode